Ergens op weg...

Ergens is mijn ziel..

Omdat ik aan je denk en om je geef. 
Omdat ik je zie, je voel en leef.
Omdat ik soms zoek en stamel naar woorden
Omdat ik verlang naar rustgevende akkoorden

Soms zou ik de benen onder mijn lijf willen rennen
Soms mezelf willen herkennen
Omdat de stilte soms zo oorverdovend klinkt
Omdat de drukte soms alle rust verdringt

Ik ben dan een vreemde 

In mijn lichaam een ontheemde 

Een vluchteling die zoekt naar een beter oord.

Terugdenkend: waarom heb ik het zó verwoord

Het is een mengelmoes van gedachtenspinsels 

Maar wat is echt en wat zijn verzinsels

Mag ik alsjeblieft even mezelf zijn.

Woorden verwoorden zonder pijn.

Zonder afwijzing, zonder streep

Het houd me echter in zijn greep

Verlossing hiervan is accepteren

Van jezelf houden kun je alleen zelf leren

Durft te vallen en weer op te staan

Om er te komen zal je op pad moeten gaan

Soms valt alles samen
en soms moet je beamen
Dat je alleen rust vind in dat ene moment
Waarop je even niet jezelf kent.

-De Nachtbraker-